माझे शब्द..... विशाल धिवरे

        आंबेमोहर वसंत ही बहरून फुलला, मोहक आंबेमोहरांनी... स्वागतास या धावुनी आली, पक्ष्यांची कोकीळ राणी ... गीत हे कुहु कुहुचे, भल्या पहाटे  गुंजवी कानी... ढुंकुन ऐकत राही, गीत दिनकर ही सांजपणी निसर्गातल्या रंगारंगात, सोनेरी नव किरणांनी आंब्यास ही डोहाळे लागती मधुर  अशा स्वरांनी मधमाश्याही पिंगा घालती, रसही ग्राही स्व पचनी काळ्याभोर खोडावरती, घरही थाटती  ही मधराणी वाराही गुंजी घालतो, खिळवुन  सहज स्पर्शांनी निसर्गाची शोभा वाढविते फुलून  उठते फुलदाणी    -विशाल दा. धिवरे  अंबासनकर/९९२१९३४६३७

माझी भाषा माझी कविता तुझ्यामुळेच फुलली ही वेली माझी काव्याची सर्वदुर बहरून उठली भाषा माझ्या राज्याची वृत्त, अलंकार व्याकरणातले लेणंच जणु सौंदर्याचे खुलुन उठतात भावनांनी शब्दांमृत पाझरांनी सहज बोली ओठांवरती निरनिराळ्या घाटांवरती तऱ्हेतर्हेच्या वाणीची एकच आमची माय मराठी पुणेरी, वर्ऱ्हाडी, खान्देशी अशा नानाविध लेकरांची एकच लेखणी हाताशी जुळवुनी येती मराठीशी अमृताची पैजा जिंकुन ज्ञानवानी ज्ञानेश्वरीची साहित्याची खरी लेणी माय मराठी ही आमची बालकवी, मर्ढेकर ज्ञानोबा, तुकयांची जन्मदिनी या शोभते कुसुमाग्रज दिग्गजांची        -विशाल दा. धिवरे अंबासनकर/ ९९२१९३४६३७

    " चिऊताई " चिव चिव करत दिवस उजाडला जाई भुर्र भुर्र करत दिवस माळवित असे बाई. इकडून तिकडे तिकडून इकडे रोजच असे घाई अशी होती चिऊताई... आता कुठे गेली नजरेत पडत नाही छोटीशी चिमणाई भिरभिरत नाही... टिप टिप टिपत असे दाणे जणू निवडत असे मोरीजवळ च्या पाईपाखाली अंघोळ ती करीत असे... विजेच्या तारांवरती शाळा तिची भरायची चिव चिव करीत शाळेची सांगता मस्त व्हायची... कोण जाणे कुठे गेली आता कुठे दिसत नाही आईच्या अंगाईत भुर्र कशी होत नाही... गाणे चिऊताईचे कोणी कसे गुणगुणत नाही निसर्गाशी साद कुणी ही घालत नाही.... दिसताच क्षणी चिऊ भरवावा वाटतो खाऊ घेऊन तिला बरोबर एकत्र वाटते राहू....       -विशाल दा धिवरे अंबासनकर/ ९९२१९३४६३७

   भ्रष्टाचार ... भ्रष्टाचार म्हणु का सोयीचा आचार अडलेल्यांचा घेतलेला समाचार प्रत्येक कार्यालयात रेंगाळतो असा एकच विचार कुणी रडुन वेळ काढतो कुणी दोन शिव्या सहज आसडतो शब्दातील घसरण होवुन कार्यालये आखाडे होतात विना पंचाचे समाज पाहुन न पाहिल्यासारखा खितपत राहतो उघड्या डोळ्यांनी आसरा शोधत लोकशाहीचा नाईलाज म्हणा वा पडलेली नड सोडवावी लागते उसणवारीत वा खुर्चीवरील लाळ पुसावी लागते कायद्याच्या धाकाने पण नाकी नऊ आल्याने त्रास आणि माणुस एक गणितच होते शेवटी असाच एखादा अडलेला बनतो दलाल या दांभटशाहीचा बोलु लागतो बोली उद्धामपणे विसरूनी माणुसपण शेफारून धंदाच होतो त्याचा शोधत राहतो सावज भेदरलेले घेतचं राहतो बळी दिवसेंदिवस कोल्ह्यागत कुईकुई करून हिच कोल्हेकुई आपलेशी होवुन भागच होते नोकरशाहीचा ....    -विशाल दा. धिवरे अंबासनकर/ ९९२१९३४६३७

   राजे तुमच्या पराक्रमाचे ..... राजे तुमच्या पराक्रमाचे, पोवाडे नुसते ऐकावेत क्षणभर का होईना, शहारे शौर्याचे अंगभर उठावेत नाही तलवार आता, तरी लेखनीला धार यावी अन्यायाला वाचा, मावळा म्हणुन मी फेडावी रणांगणे नटली आता, माणसातील अफजलपणाने वाघनखे ही शब्दांची, कोथळा काढावा लेखणीने   गुगली किंवा फटकांनी, चिमटा काढावा विचाराने वाईट विचार किंवा प्रवृत्तींना, आळा बसावा साहित्याने अंतरंगात शिरूनी, ओळख करावी स्वराज्याची तानाजी वा बाजीची, किर्ती ऐकवावी स्वामीनिष्ठेची जाणता राजा माझा, विचाराने तळपावा घरोघरी नीती आणि विश्वबंधुत्वाची, जोपासावी वृत्ती खरी        -विशाल दा. धिवरे अंबासनकर/ ९९२१९३४६३७

       अफवा .. काय अफवा आज आली माझ्याच मृत्युची बातमी कानी आली दुःख ही फार झाले विघ्नसंतोषाची वाट मोकळी झाली क्षणभर दिवास्वप्नाची मनोकल्पित रास ढासळली गेली वरवर का होईना प्रेमाची उधळण मात्र स्वस्त झाली होत्याचे नव्हते म्हणत सर्व काही सरमिसळ दुरवर पसरली मित्रांची भाऊगर्दी खोचक बोलत सरळ दारात शिरली भ्रम निराशा होवुन खदखदुन आयुष्याची वर्णीच लांबवली नाम सार्धम्याची अफवा आपल्या परक्याची चित्रफित होवुन गेली           -विशाल दा.धिवरे अंबासनकर / ९९२१९३४६३७

तु ... तुझ्या पापण्यांची उघडझाप, तरळणारी नजर तशीच कैद आहे प्रिये, तू माझ्या काळजातील, अंतरीची न सुटलेली पैंज आहे ओठावरील तीळाचा गोडवा, नुसता माझ्या लाळेतच कैद आहे गालावरील पडलेली खळी, कुणाची सुटलेली स्मित पैज आहे? उडणारी गालावरील लट, माझ्या ईर्षेची खरी पाईक आहे सगळी आठवण वल्हवणारा नसता नावाडी मी नाविक आहे फक्त न्याहळत राहुन मनगीत गाणारा मी गायिक आहे     -विशाल दा.धिवरे अंबासनकर / ९९२१९३४६३७

       फँशन फँशन च्या नावाखाली होत्याचे नव्हते होतेय आपसुकच डोळे मिटुन नवलाईला साजेशे होतेय होणारी प्रत्येक चुक तरुणाईचे भुषण होतेय समाजाचे दुर्लक्ष होवुन कायमची रीत होतेय संस्कारांचा दिप जुना क्षणाक्षणाला विझवणं होतेय प्रेम, नाती, सुपरंपरा इतिहासात जमा होतेय विरोधाचा नुसता हेका जीवावर बेतनं होतेय तुम्हांस काय कळतयं? असेच चिन्ह उभे होतेय अंगावरची वस्त्र ही तनाची शोभा होतेय पाश्चिमात्याचे अनुकरण संस्कृतीचा जीव घेतेय कधी अर्धनग्न तर नावापुरतं वस्त्र येतंय वासनांध या विचाराला तेही आपलेसं होतेय अजाणत्या बाळाच्या हाती मोबाइल चे खेळणे येतंय निरर्थक अठ्ठाहासापायी वेळेचे  गणितच चुकतयं        -विशाल दा.धिवरे अंबासनकर / ९९२१९३४६३७

          ग्रहण ग्रहण लागलीत खरी निरनिराळी समाजाला भेडसावणारी दुराग्रह, अत्याचार, भेदाभेद नितिमत्तेचा नाही थारा भरदिवसा रस्त्यावर विवस्त्र होते शरीर होतात जखमा, निखळतो शरीराचा भाग भरभर गाड्या निघतात लागलेल्या ग्रहणागत तिरकस नजरा करून आपलेपण विसरल्यागत विव्हळणारा आवाजही दुर्लक्षित होतो मदतीची वेळ आल्यावर....। थकल्यावर हृदय आपसुकच रजा घेते प्राणी पक्षी जमा होतात, तोडतात लचके तेव्हा सुचलेलं शहाणपण जागे होते जमाव येवुन वेगवेगळ्या माणुसपणाच्या गोष्टी करतात जीव गेल्यावर...। -: विशाल दा.धिवरे अंबासनकर / ९९२१९३४६३७

       वारा आज दिवसभर बिलगला काहीसा शितल, गोंधळलेला मध्येच हळवा होत क्षणभर थबकला अंगावर शहारे उठत मी घाबरलो थोडा साथीची लागण मलाही? पण परत भयान शांतता गरगर भरभर सर्रर... कवेत घेतल्यागत दिवसभर झोंबला कवटाळीत राहीला इकडुन तिकडे तिकडुन इकडे भर उन्हात हवाहवासा अन् नकोसा सुद्धा कधीनवत आज फारचं शेफारला कानावर शहारला अन् कुजबुजला मीच तो वारा.....।        -विशाल दा.धिवरे अंबासनकर / ९९२१९३४६३७

भुंगा आणि कळी तुझी वाट पाहुन थकले मी आता तुझे पिंगा घालणे विसरले मी आता मकरंदातील गोडवा मला आपलेसा नाही तुझ्या मिलनाची सकाळ शोधुनी मी पाही बहुत बहरले बागबगिचे शोभा तुझवीण नाही अत्तराचा गंध पसरूनि छंद प्रेमाचा नाही तुझं भुंगारून गोंजारणं काळजात वसे ठायी उघडताच पाकळ्या माझ्या ओढ तुझीच राही तुझ्या अदाकारीने फिदा होते हर एक कळी तु जाताच, कोमेजुन बनते सांजेची बळी सुकलेल्या पाकळ्या निपचीत पडतात भल्या पहाटे आठवण तुझीच ते करतात   -विशाल धिवरे अंबासनकर/ ९९२१९३४६३७

          जीवन थकल्यागत होत, हृदय थांबत कंटाळते जणु धडधड करून त्यालाही हवी असते, मोकळीक व्यसनाधीन असो वा पहीलवान त्यालाही ऐकावे लागते, मेंदु राजाचे सात्विक आहार निरोगी शरीर तेलपाणी केल्यागत, भराभर करते विविध आजार असंख्य विकार अडथळेे होवुन करतात, सदा धिक्कार एक, दोन, तीन वेदनाक्षम कळ संपतो सारा जीवनाचा, क्षणार्धात खेळ कधी दिलासा शीरा, धमन्यांचा मार्गातील थांबा  होतो दुर, चिकित्सा करून तरीही थकवा औषधी गराडा पोखरून टाकतो मन, असता धनसंपदा हसणं खेळणं बिनधास्त जगणं हेच असते जीवन, तन मन जपत राहणं   - विशाल धिवरे अंबासनकर / ९९२१९३४६३७

    माणुसकी जिव्हेलाही रक्त लागले चव प्रेमाची नाही काय सांगु बाप गड्याहो  रित माणुसकिची नाही घात होतो क्षणोक्षणी सुरी, तलवार अन शब्दांनी माणुसच माणसाचा वैरी होवुन लढतो क्षूल्लक कारणांनी दगड, माती अन पुतळे ही जवळची झालीत एका ताटात जेवणारे हात एकमेकावर उठायला लागलीत कचाकच तुटतात तनाचे तुकडे ओरबाडली जातात शवविच्छेदनासम नसते भान माणुसपणाचे बनतो मनुष्य हा पशुसम - विशाल दा.धिवरे                      अंबासनकर                 Email:vishaldhiware.123@gmail संपर्कः 9921934637